SALUDO MAYORAL 1 ¡Atención pido, señores, a todos en general, con el permiso de ustedes aquí me pongo a charrar! 2 ¡Asísteme, Santa mía, que es mucho mi atrevimiento y algo escaso mi talento para obsequiar a tu romería con su merecido contento! 3 Bienvenidos seáis todos a este monte tan sagrado, con la sangre de Orosia bendecido, y engalanado hoy con vustra presencia! 4 Aquí nos tienes a todos, Patrona de esta Montaña, nadie ha faltado a tu cita, un año mas te acompañan: 5 Tus danzantes incansables con su músico excepcional, tus cruceros admirables, símbolo de cada lugar. 6 Tus banderistas forzudos, los que abandian las campanas, los cantores de tus glorias, los que portan tu peana. 7 Tu buen romero de Arto, recuerdo de aquella gran romería que en otros tiempos venía de Guarga y la Galliguera. 8 Aquí están, Orosia mía, tus numerosos devotos, que escoltando a tu Cabeza hemos vuelto a recorrer, a pie, como tú lo hiciste, el escabroso camino de tu glorioso martirio. 9 ¡Orosia, mira a estas gentes, que de tan lejos vinieron, y agradece dulcemente la fe que en su acción pusieron! ¡PUNTO! MAYORAL 10 Nusotros semos pastores, gente de poqueta escuela, pero por ser hoy a fiesta, a mas grande celebrada por toda esta redolada, juntos nos divertiremos con a nuestra pastorada! 11 Prencipiará o repatán. ¡No sos fieis do que os diga, que ye algo pelafustán, y le gusta d'empinar a bota! REPATAN 12 Ea, pues, señor, comienzo, y comienzo por beber! (trago) Tamién os santos bebieron! Luego ya dejaré a bota! ¡¡Mas a bota nola dejo!! 13 Y bailaré y danzaré, y daré saltos d'alegría, porque a la devina Orosia es tanto lo que la quiero, 14 que daría por ella mi alma, mis crabas y mis borregos mis carneros, mis ovejas, ¡¡y hasta la bota que tengo!! ¡¡Viva la devina Orosia!! MAYORAL 15 ¿Quien l'habrá enseñau de modos? ¡Cuidiau una garrotada! (Amenaza) ¡Ya bebe segunda vez!! (rep. bebe) Cuánto va que s'emborracha! 16 Y ahora charremos do mundo que como tanto cambea, ¡yo no sé o que ha pasau que hasta o nuestro programa ha cambeau! 17 A tos os aquí presentes, yo os pido vuestro permiso, pa que ahora podamos fer, o que aquí nunca se fizo. 18 ¿Qué cosa más natural, que en una fiesta cantar? Y si Orosia fue una muller, ¿qué cosa más natural, que aquí hoy cante una muller? CANTO 19 ¿NADIE SE BE D'ESTRAÑAR, SI AQUI CANTA UNA MULLER, SOLO A OROSIA QUIERO HONRAR, QU'ELLA TAMIEN FUE MULLER! 20 ¡HAY UN DÍA EN EL AÑO QUE RELUCE MAS QU'O SOL, YE O VENTICINCO DE JUNIO O DÍA QUE MAS QUIERO YO! 21 ¡YE OROSIA CON SU MIRADA A QUE A TODO MONTAÑES, ESTES ALLÍ ANDE ESTES, TA ESTE MONTE NOS LLAMA! REPATAN 22 Este mozo tan cuartudo, ye l'unico municipal que cudia o nuestro lugar. 23 ¡Escuchar con atención os consellos que sos da pa qu'en esta reunión no falte a formalidá! 24 ¡Bueno será qu'os cofléis, y bien rempantigaus estéis! Si al caso os esmelicáis, Dios quiera no sos pichéis. No sucesa que do espanto, con o suelo medio chompo, nos agarréis vel quebranto! 25 ¡Si por un casual os halláis un siñal entiparraus, u bella miajeta rinchaus, l'apretáis o culo a bota y os echáis buen lamparazo! 26 ¡Tengan cuidau as zagalas, no sos fizen as chardaganas, que cuando apreta a calor, campan nas mediodiadas a saber qué espabiladas! MAYORAL 27 A este zagal tan salau que quiere ser diputau, le voy a dar un recau: 28 ¡Cuando vayas ta Madrí, ta Zaragoza u Bruselas, les dices a os jerifates que se quiten as orejeras! 29 ¡Que ya ye hora de parar! ¡Prou con tanto retacular! ¡prou de no ver cosa más, qu'os nuestros pueblos espaldar! 30 ¡Hay que buscar la manera de que tanto lugar muerto en Guarga y a Galliguera, na Bal de Basa y o Sobrepuerto se vuelvan luego a endrezar! 31 ¡Entre todos hay que fer, qu'esta que ye a nuestra tierra, cuanto antes guelba a ser o que en otros tiempos yera! 32 ¡Que en tal día como hoy, estas hermosas praderas se guelban pronto a llenar de cruces y de banderas! REPATAN 33 ¡Si a nuestra forma d'hablar a alguno se l'antoja estraña, no se debeba olvidar, qu'asinas ye como charron, por toa esta alta Montaña, muchismas generacions! 34 ¡Aunque sabemos inglés y un siñal de japonés, no nos da miaja e vergüenza de charrar como charrón os nuestros padres y abuelés! 35 ¿Por qué siempre o d'os demás tie que ser mejor qu'o nuestro? ¡¡Yo pienso seguir charrando, como o mío abuelo charró!! CANTO 36 CON TANTA TITULACION A VECES YO ME MAREO, UNOS DICEN QUE ESPAÑOL, OTROS QUE SOY EUROPEO, Y OS OTROS QUE D'ARAGON. 37 ESTO YA PA MI O PRIMERO: QUE SOY ALTOARAGONES, CON SANGRE DEL PIRINEO, Y, COMO OROSIA, UN MONTAÑES. MAYORAL 38 Este mesache ye o sastre, el ye o que nos ha fustiau os chalecos y os calzons con os que hoy nos himos acicalau. 38 ¡Muchismos años himos ido medianamente acotraciaus! ¡Mas pa pagar os trajes nuevos, cuasi cuasi m'a arruinau, pues he precisau vender a metá do mío ganau! 40 ¿Me podría explicar alguno, por qué si algo quies comprar, todo te cuesta a millón y si o nuestro quies vender, precisas recomendación, u lo tiens que regalar? REPATAN 41 ¡Ay, mayoral, mayoral, no entres en profundidades, porque te pues atrascar! ¡Yo si tiengo una pregunta, que no más tú la pué contestar! 42 Si nunca te vagó e casate, y siempre fués un paxariquero, a ormino dando gracias a Dios por conservate soltero; 43 ¿por qué ahora de viejo tuezo, ten vas tas Ferias de Plan, y te s'ha puesto no pescuezo, de que te tiens que casar? 44 Aunque nos tiempos que corren, aguantar o casamiento hasta l'ultimo aliento ye o mejor procedimeinto d'alcazar la gloria eterna, 45 acuérdate do dicho antiguo, que cantaba o sastre Cortillas: 'De viello nunca te cases, porque o casase de viello viene a resultar o mismo, qu'ir a pescar sin anzuelo'. MAYORAL 46 Este ye o zaguer danzate que hoy sos quiero presentar, ye tamién un emigrante, como tanto montañés. ¡Escuchar na suya voz, o que hoy sos quie contar! DANZANTE 47 D'estos altos Pirineos, bien lejos m'en tuve qu'ir, cuando yo aun era un mocé, ta otras tierras a vivir. 48 Pero o día que m'en fui, a Orosia le prometí, qu'estase ande yo estase, o venticinco de junio, tos os años yo vendría ta este monte d'Auturia. 49 Asinas lo feba o mio padre y a él l'en enseñó mi abuelo; asinas s'ha fecho siempre, den que se tie acordanza, en Yebra, que ye o mio pueblo, y en toda esta redolanza. 50 ¡Qu'os nuestros mocés aprendan con cariño esta lición, pa que ispues ellos mantengan esta viella tradición!. CANTO 51 NO T'OLVIDES DE GOLBER TANDE TU PADRE NACIO PORQUE O ARBOL SIN RAÍZ MUCHO NON PODRA VIVIR. MAYORAL 52 Y dejando a chanzoneta, a Orosia licencia pido, para poder explicar con tu gracia y con tu auxilio a este auditorio que está muy atento y muy benigno tu vida, muerte y prodigios. ¡Pero antes de encomenzar, bailaremos una vuelta! PUNTO. ELOGIOS A LA SANTA De Bohemia era Orosia... (Punto) CULMINACION DE LOS ELOGIOS MAYORAL ¡Que os paice, oyentes míos, qué vida tan milagrosa, qué inocencia, qué virtudes, y qué muerte tan dichosa! Los ángeles desde el cielo le bajaron la corona, y en la palma la subieron, ellos mismos a la gloria. La Suprema Trinidad, por su grande fortaleza, le concedió muchas gracias, y muy grandes preferencias. En las malignas tronadas nos defiende de la piedra, de las grandes avenidas, de los rayos y centellas. En los partos peligrosos es una gran medianera, y por ella conseguimos el beneficio del agua. Ella cura endemoniados ella a los enfermos sana, ella asiste al afligido y al que con fervor la llama. DESPEDIDA MAYORAL Y en fin, Santa mía, comenzaré a despedirme por este templo sagrado, esa fuente deliciosa y por este florido prado. Adiós la Cueva de Orosia, también la iglesia que fue Teatro de su martirio, de sus reliquias descanso Adiós al Señor Rector, cabellero muy honrado, y al señor Predicador, panegirista afamado. Adiós al Señor Alcalde y demás de Ayuntamiento. Adiós todos los devotos que habéis venido a este Puerto. Gracias por vuestra atención, yo de todos me despido. Dios nos dé su Gloria Eterna por los siglos de los siglos. Punto.