En terminar a siega y a trilla, bajábanos enta Tierra Baja a uscar os pastos pal invierno. O monte lo elejibanos según yera o rabaño y po bazibo en arrendábanos otro más chicote. Se feba un contrato entre os amos do monte y os ganaderos. O pago se feba asina: a mitá al entrar o ganau to monte y o demás poco antes de golber enta montaña. En o lugar mas cerca do monte, se arrendaba tamién una casa pa lavar as mudas dos pastors y de posada pal caso de cayer malos.
Dimpués del Pilar fecha ya a siembra, erupezabanos a cosirar as cañablas y a embatajar as esquillas con as muelas que cojébanos en os muladares u con canillas das reses que matábanos. Qu' iban d'ir con o ganau se preparaban a ropa: cuatro mudas completas, cuatro pares de peales, peducos de lana, unas abarcas con tachuelas, unas apargatas, moqueros, bendas, un tapabocas, unos zagones...Tamién un morral de piel de güella u de craba, una zamarra, un zerrón pa llevar a cuchara, o tenedro, a sal y o sebo y una sopera de piel pa cortar as sopas, que se comeban día part'otro.
Se poneban as esquillas a toas as güellas, os medios cuartizos a os carneros y os cuartizos a os chotos. Cada uno enroyaba o rabaño con a marca da casa. Os carneros se marcaban encima do lomo pa bielos bien. Os ultimos días antes de marchar, os pastores iban a cenar por as casas dos ganaderos que formaban a compañía, pa fer a despedida.
A bispra se preparaba a brienda dos pastors pos días de cabañera: carne de res salada, arbiellos, unas magras, vino y pan. A brienda l'ercargaban a o burro cabañero, que tamién llevaba un crabitero pa llevar os corderos que pariban por o camino. A ropa dos pastors con o recau, se mandaba por o tren ent'o lugar ande que estaba o monte. As dueñas poneban en o recau pa pasar o invierno: bel pernil, bellas longanizas, zezina, quesos, sal, sebo, tocino blanco...
Os pastors yeran, a ormino, os tions das casas y, si no en abeba, o amo o un pastor afirmau. Dende a guerra empezon a fesen os rabaños más chicotes, porque os tions sen fuen a trebajar ta fuera, yera defízil trobar pastors y amás montes en abeba pocos y caros. A la fin nos quedemos con as que podebanos mantener con a yerba de casa.
En que prenzipiaban a cayer as nieves por os altos, abeba que marchar. A bispra se contaba o ganau y dormiba en o lugar. Os ultimos días se fartaban bien pa aguantar a cabañera. Con as güellas recién paridas se feba otro rabaño que seguiba detrás das otras.
Dende Sobrepuerto bajábanos enta Fuentes, Osera, Quinto, Gelsa, Sariñena, Lanaja, etc. A cabañera duraba muchos días, durmiendo de noches en os corrales u al raso rodiando o ganau. En tos os lugars abeba que pagar por drechos de cabañera.
En llegar to monte, se contaban as reses, se feban os rabaños, se sortiaban os montes, se arreglaba a caseta... Os qu'iban acompañau a cabaña, s'en golbeban ta casa y se quedaban sólo os pastors.
En Tierra Baja tos os días a misma fama: cudiar o ganau, pasar frío con a boira preta, comer namás o preciso, cosirar as paridas... Tol invierno mirando enta montaña hasta o día de golber, cuando a nieve s'en ise...