EL Paices muito farolera
fas güeltas como á campana:
intre toicas has mulleras,
icen yes á más descarada.
ELLA Güena ye, ó que has cantau,
de muito grado paice asín:
zampate tiero en á cara,
tiens ó tipo do cochin.
EL Veigo yés espalangada,
tiens, ó cuello de una grulla:
canti talante lo tiras,
paices una escabadora.
ELLA Cortexame has queriu,
iciendo yeras majica:
veigo no tas entibocau,
pa tú, soy demasidica.
EL No me fagas tan reyir.
iciendome animaladas:
me querebas engañar,
pos patu, quedan has trampas.
ELLA Ices toíco lo fás,
o que veyes te fas tuyo:
mia ó cura no lo sapias,
lo predique en o pulpito.
EL
En ó alto de os arbols,
fan ó nido has pizarazas:
ó mesmo veigo lo fan,
en ó tellau de á casa.
ELLA Montaico en ó borrico,
escarramau encima ó baste:
mas engarrau os calzons,
qué no apaña dengun sastre.
EL Agora las feito guena,
de cantar ixa jotica:
pa pañame os calzons,
que lo faga tu agüelica.
ELLA Decha; tranquila á la guela,
dá güervenza que las fiu:
dunca, ateniu en has manos,
calzons seyan mal cosius.
EL Ojico con ó que fas,
con la güela no me pongo:
a tu, yé que te lo digo,
no me tomes por ó tonto.
ELLA Muito más feito fablar,
izir más feito muito:
has presonas nos viyemos,
has coces las dan os burros.
Senegüé (Chulio 1978)