|
Sumario José Garcés Romeo Los abanicos aluviales del rio Gállego. Amelia Gómez Villar Alfredo Giménez Cortés Los Prioratos del Gállego y el de Matidero. Ana Isabel Lapeña Paul 1931-1938 Sabiñánigo. Serrablo. José Carlos Castán Ara Angelita de Lerés En torno a Santiago Ramón y Cajal. J. Antonio Gascón Sánchez Pastorada de Santa Orosia. 1993 Enrique Satué Olivan Romancero popular de Serrablo. Recogido: José Garcés Romeo La arquitectura popular en las distintas áreas de Serrablo. José Garcés Romeo José María Satué Sanromán Nuestro oso en el recuerdo (VII). Enrique Satué Oliván
|
Pastorada de Santa Orosia. 1993Enrique Satué Olivan
SALUDO
MAYORAL
1 ¡Atención pido, señores,
a todos en general,
con el permiso de ustedes
aquí me pongo a charrar!
2 ¡Asísteme, Santa mía,
que es mucho mi atrevimiento
y algo escaso mi talento
para obsequiar a tu romería
con su merecido contento!
3 Bienvenidos seáis todos
a este monte tan sagrado,
con la sangre de Orosia
bendecido, y engalanado
hoy con vustra presencia!
4 Aquí nos tienes a todos,
Patrona de esta Montaña,
nadie ha faltado a tu cita,
un año mas te acompañan:
5 Tus danzantes incansables
con su músico excepcional,
tus cruceros admirables,
símbolo de cada lugar.
6 Tus banderistas forzudos,
los que abandian las campanas,
los cantores de tus glorias,
los que portan tu peana.
7 Tu buen romero de Arto,
recuerdo de aquella gran romería
que en otros tiempos venía
de Guarga y la Galliguera.
8 Aquí están, Orosia mía,
tus numerosos devotos,
que escoltando a tu Cabeza
hemos vuelto a recorrer,
a pie, como tú lo hiciste,
el escabroso camino
de tu glorioso martirio.
9 ¡Orosia, mira a estas gentes,
que de tan lejos vinieron,
y agradece dulcemente
la fe que en su acción pusieron!
¡PUNTO!
MAYORAL
10 Nusotros semos pastores,
gente de poqueta escuela,
pero por ser hoy a fiesta,
a mas grande celebrada
por toda esta redolada,
juntos nos divertiremos
con a nuestra pastorada!
11 Prencipiará o repatán.
¡No sos fieis do que os diga,
que ye algo pelafustán,
y le gusta d'empinar a bota!
REPATAN
12 Ea, pues, señor, comienzo,
y comienzo por beber! (trago)
Tamién os santos bebieron!
Luego ya dejaré a bota!
¡¡Mas a bota nola dejo!!
13 Y bailaré y danzaré,
y daré saltos d'alegría,
porque a la devina Orosia
es tanto lo que la quiero,
14 que daría por ella mi alma,
mis crabas y mis borregos
mis carneros, mis ovejas,
¡¡y hasta la bota que tengo!!
¡¡Viva la devina Orosia!!
MAYORAL
15 ¿Quien l'habrá enseñau de modos?
¡Cuidiau una garrotada! (Amenaza)
¡Ya bebe segunda vez!! (rep. bebe)
Cuánto va que s'emborracha!
16 Y ahora charremos do mundo
que como tanto cambea,
¡yo no sé o que ha pasau
que hasta o nuestro
programa ha cambeau!
17 A tos os aquí presentes,
yo os pido vuestro permiso,
pa que ahora podamos fer,
o que aquí nunca se fizo.
18 ¿Qué cosa más natural,
que en una fiesta cantar?
Y si Orosia fue una muller,
¿qué cosa más natural,
que aquí hoy cante una muller?
CANTO
19 ¿NADIE SE BE D'ESTRAÑAR,
SI AQUI CANTA UNA MULLER,
SOLO A OROSIA QUIERO HONRAR,
QU'ELLA TAMIEN FUE MULLER!
20 ¡HAY UN DÍA EN EL AÑO
QUE RELUCE MAS QU'O SOL,
YE O VENTICINCO DE JUNIO
O DÍA QUE MAS QUIERO YO!
21 ¡YE OROSIA CON SU MIRADA
A QUE A TODO MONTAÑES,
ESTES ALLÍ ANDE ESTES,
TA ESTE MONTE NOS LLAMA!
REPATAN
22 Este mozo tan cuartudo,
ye l'unico municipal
que cudia o nuestro lugar.
23 ¡Escuchar con atención
os consellos que sos da
pa qu'en esta reunión
no falte a formalidá!
24 ¡Bueno será qu'os cofléis,
y bien rempantigaus estéis!
Si al caso os esmelicáis,
Dios quiera no sos pichéis.
No sucesa que do espanto,
con o suelo medio chompo,
nos agarréis vel quebranto!
25 ¡Si por un casual os halláis
un siñal entiparraus,
u bella miajeta rinchaus,
l'apretáis o culo a bota
y os echáis buen lamparazo!
26 ¡Tengan cuidau as zagalas,
no sos fizen as chardaganas,
que cuando apreta a calor,
campan nas mediodiadas
a saber qué espabiladas!
MAYORAL
27 A este zagal tan salau
que quiere ser diputau,
le voy a dar un recau:
28 ¡Cuando vayas ta Madrí,
ta Zaragoza u Bruselas,
les dices a os jerifates
que se quiten as orejeras!
29 ¡Que ya ye hora de parar!
¡Prou con tanto retacular!
¡prou de no ver cosa más,
qu'os nuestros pueblos espaldar!
30 ¡Hay que buscar la manera
de que tanto lugar muerto
en Guarga y a Galliguera,
na Bal de Basa y o Sobrepuerto
se vuelvan luego a endrezar!
31 ¡Entre todos hay que fer,
qu'esta que ye a nuestra tierra,
cuanto antes guelba a ser
o que en otros tiempos yera!
32 ¡Que en tal día como hoy,
estas hermosas praderas
se guelban pronto a llenar
de cruces y de banderas!
REPATAN
33 ¡Si a nuestra forma d'hablar
a alguno se l'antoja estraña,
no se debeba olvidar,
qu'asinas ye como charron,
por toa esta alta Montaña,
muchismas generacions!
34 ¡Aunque sabemos inglés
y un siñal de japonés,
no nos da miaja e vergüenza
de charrar como charrón
os nuestros padres y abuelés!
35 ¿Por qué siempre o d'os demás
tie que ser mejor qu'o nuestro?
¡¡Yo pienso seguir charrando,
como o mío abuelo charró!!
CANTO
36 CON TANTA TITULACION
A VECES YO ME MAREO,
UNOS DICEN QUE ESPAÑOL,
OTROS QUE SOY EUROPEO,
Y OS OTROS QUE D'ARAGON.
37 ESTO YA PA MI O PRIMERO:
QUE SOY ALTOARAGONES,
CON SANGRE DEL PIRINEO,
Y, COMO OROSIA, UN MONTAÑES.
MAYORAL
38 Este mesache ye o sastre,
el ye o que nos ha fustiau
os chalecos y os calzons
con os que hoy
nos himos acicalau.
38 ¡Muchismos años himos ido
medianamente acotraciaus!
¡Mas pa pagar os trajes nuevos,
cuasi cuasi m'a arruinau,
pues he precisau vender
a metá do mío ganau!
40 ¿Me podría explicar alguno,
por qué si algo quies comprar,
todo te cuesta a millón
y si o nuestro quies vender,
precisas recomendación,
u lo tiens que regalar?
REPATAN
41 ¡Ay, mayoral, mayoral,
no entres en profundidades,
porque te pues atrascar!
¡Yo si tiengo una pregunta,
que no más tú la pué contestar!
42 Si nunca te vagó e casate,
y siempre fués un paxariquero,
a ormino dando gracias a Dios
por conservate soltero;
43 ¿por qué ahora de viejo tuezo,
ten vas tas Ferias de Plan,
y te s'ha puesto no pescuezo,
de que te tiens que casar?
44 Aunque nos tiempos que corren,
aguantar o casamiento
hasta l'ultimo aliento
ye o mejor procedimeinto
d'alcazar la gloria eterna,
45 acuérdate do dicho antiguo,
que cantaba o sastre Cortillas:
'De viello nunca te cases,
porque o casase de viello
viene a resultar o mismo,
qu'ir a pescar sin anzuelo'.
MAYORAL
46 Este ye o zaguer danzate
que hoy sos quiero presentar,
ye tamién un emigrante,
como tanto montañés.
¡Escuchar na suya voz,
o que hoy sos quie contar!
DANZANTE
47 D'estos altos Pirineos,
bien lejos m'en tuve qu'ir,
cuando yo aun era un mocé,
ta otras tierras a vivir.
48 Pero o día que m'en fui,
a Orosia le prometí,
qu'estase ande yo estase,
o venticinco de junio,
tos os años yo vendría
ta este monte d'Auturia.
49 Asinas lo feba o mio padre
y a él l'en enseñó mi abuelo;
asinas s'ha fecho siempre,
den que se tie acordanza,
en Yebra, que ye o mio pueblo,
y en toda esta redolanza.
50 ¡Qu'os nuestros mocés
aprendan con cariño esta lición,
pa que ispues ellos mantengan
esta viella tradición!.
CANTO
51 NO T'OLVIDES DE GOLBER
TANDE TU PADRE NACIO
PORQUE O ARBOL SIN RAÍZ
MUCHO NON PODRA VIVIR.
MAYORAL
52 Y dejando a chanzoneta,
a Orosia licencia pido,
para poder explicar
con tu gracia y con tu auxilio
a este auditorio que está
muy atento y muy benigno
tu vida, muerte y prodigios.
¡Pero antes de encomenzar,
bailaremos una vuelta! PUNTO.
ELOGIOS A LA SANTA
De Bohemia era Orosia... (Punto)
CULMINACION DE LOS ELOGIOS
MAYORAL
¡Que os paice, oyentes míos,
qué vida tan milagrosa,
qué inocencia, qué virtudes,
y qué muerte tan dichosa!
Los ángeles desde el cielo
le bajaron la corona,
y en la palma la subieron,
ellos mismos a la gloria.
La Suprema Trinidad,
por su grande fortaleza,
le concedió muchas gracias,
y muy grandes preferencias.
En las malignas tronadas
nos defiende de la piedra,
de las grandes avenidas,
de los rayos y centellas.
En los partos peligrosos
es una gran medianera,
y por ella conseguimos
el beneficio del agua.
Ella cura endemoniados
ella a los enfermos sana,
ella asiste al afligido
y al que con fervor la llama.
DESPEDIDA
MAYORAL
Y en fin, Santa mía,
comenzaré a despedirme
por este templo sagrado,
esa fuente deliciosa
y por este florido prado.
Adiós la Cueva de Orosia,
también la iglesia que fue
Teatro de su martirio,
de sus reliquias descanso
Adiós al Señor Rector,
cabellero muy honrado,
y al señor Predicador,
panegirista afamado.
Adiós al Señor Alcalde
y demás de Ayuntamiento.
Adiós todos los devotos
que habéis venido a este Puerto.
Gracias por vuestra atención,
yo de todos me despido.
Dios nos dé su Gloria Eterna
por los siglos de los siglos.
Punto.
|
|
|
||||||